Music
Comment 1

Touché Amoré zet nieuw album Stage Four in teken van rouw

Toen Touché Amoré op het affiche van Pukkelpop 2012 stond, kende ik de band nog helemaal niet. Ik vond het vooral een opvallende bandnaam door het gebruik van de accent aigu. Het optreden was toen wel tof, maar ik begon de band pas echt te ontdekken toen ik hun eerste langspeler Parting the Sea between Brightness and Me thuis opzette. De nummers op dat album zijn allemaal superkort, namelijk onder de twee minuten. Met name de openingstrack ~ (spreek uit: tilde) zit vol energie en was voor de band een belangrijk nummer om te laten zien: hier zijn wij. Wij zijn een posthardcore band met een nieuw geluid.

Intussen heeft de band het album Is Survived By (2013) uitgebracht, heb ik ze tweemaal zien optreden (en zelfs in de microfoon mogen schreeuwen tijdens de afsluiting van hun set op Pukkelpop 2014!) en het album gerecenseerd voor Error Error. En ik loop nog steeds rond met m’n tasje dat ik bij hun show in Winston kocht.

Nu, vier jaar later, komt Touché Amoré weer met een nieuwe plaat. En man wat heb ik hier zin in. Volgens mij ben ik niet meer zo enthousiast geweest over een album release als toen Fireworks hun Oh, Common Life uitbracht in 2014 en nu geen muziek meer maakt. Sad.

Schermafbeelding 2016-08-24 om 12.26.00.png

Het album, getiteld Stage Four (Epitaph) staat in het teken van het overlijden van zanger Jeremy Bolms moeder. Zij leed aan kanker en overleed in 2014. Op 23 augustus heeft de band via Noisey een videoclip uitgebracht voor het nummer ‘Skyscraper’ (feat. Jordan Baker) waarin Bolm een lege roelstol door New York voortduwt. In de clip reflecteert Bolm op het leven dat zijn moeder had en haar bezoek aan NY dat haar zoveel blijdschap gaf:

“’Skyscraper’ is a thank you letter to the city that brought her so much joy at a time when joy felt unattainable,” he says. “Her ashes were buried in her small hometown in Nebraska I’ll likely never see again, but when I’m in New York City, I feel her love.”

Bekijk de clip van ‘Skyscraper’ op de Noisey website.

Het nummer toont duidelijk invloeden van Bolms grote voorbeelden: Leonard Cohen en The National. Ook de eerder uitgebrachte nummers ‘Palm Dreams’ en ‘Displacement’ hebben een onmiskenbaar Touché stempel op zich gedrukt, maar bevatten de meest persoonlijke en emotionele teksten die Bolm ooit heeft geschreven.

Vooral het nummer ‘Displacement’ is bijzonder. Bolm windt er geen doekjes om en de openingszin luidt: “You died at 69 / with a body full of cancer.” Heel het nummer is een manier om om te gaan met de gevoelens van schuld en ongeloof die bij een rouwproces komen kijken.

De nummers, en dan vooral de teksten, spreken mij enorm aan, omdat ik hetzelfde heb meegemaakt als Jeremy Bolm. Mijn moeder is ook overleden aan kanker. De toon in de nummers is gewoon spot on. Ik ben ontzettend benieuwd naar de rest van het album en twijfel nog of ik de speciale uitgave, mede ontworpen door gitarist Nick Steinhardt, ga bestellen. Check toucheamore.com voor alle info.

Stage Four – Epitaph Records – 16 september 2016

 

1 Comment

  1. Pingback: Mijn 12 albums van 2016 | Lavinia Suij

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s