Author: Lavinia Suij

Mijn 12 albums van 2016

Er kwamen best wat goede albums uit in 2016. Hier mijn top 12, inclusief favoriete nummer en wel/niet live gezien in 2016/2017. 1. Touché Amoré – Stage Four Wat vond ik dit een goed album! Ik heb er al een blogpost over geschreven en de emotie die in Stage Four raakt me zo erg. Het thema staat ook dichtbij me en de perfecte afwisseling tussen de energieke instrumenten, de bezielde vocalen en de rustige intermezzos maakt het tot mijn absolute topper van het afgelopen jaar. Favoriete nummer: Flowers and You Live gezien in 2016: Nee, 19 januari 2017 2. The 1975 – I Like It When You Sleep For You Are So Beautiful Yet So Unaware Of It The 1975 is zo’n fijne band. De 80s pop feel met synthesizers, de esthetiek van de band en de charisma van zanger Matty Healy maken het echt een band om van te houden. En dan heb ik het nog niet eens over hun live performance. Wat mij betreft de hottest band of 2016. Favoriete nummer: Somebody Else Live gezien in 2016: Ja, 1 april 2016 …

Winter pick ups

In de winter is het altijd fijn om jezelf te verwennen. Een warme kop thee, een zacht dekentje en een boek/Netflix-serie slepen mij altijd door de winter heen. Later meer over mijn ultieme Netflix-tip The 100. Ik wil het eerst hebben over de fijne cadeau’s die ik met kerst heb gekregen en een aantal dingen die ik voor mezelf heb gekocht. Ik voel me best wel verwend, haha! Herschel rugzak  Ik vond de kleur van deze rugzak echt zo leuk! Die kom je niet zo vaak tegen. Vooral voor de lente gaat het echt mijn standaard rugzak worden. Mijn andere rugzakken zijn inmiddels alweer vier jaar oud. Deze is een iets kleiner formaat dus als ik grote dingen mee moet sjouwen kom ik al snel in de problemen, maar voor naar werk of korte tripjes is het een ideaal ding! Deze heb ik van mijn vriend gekregen. Philips keukenmachine Afgelopen jaar heb ik veel in de keuken lopen experimenteren, met name met gezonde gerechten waar veel groente, noten en vleesvervangers in verwerkt worden. Ja, ik …

The Japanese House in Paradiso

Gisteravond ging ik naar het optreden van The Japanese House in Paradiso Amsterdam. Aangezien Jindi mij mee had gevraagd en ik het de afgelopen tijd steeds vaker luisterde, was ik toch wel benieuwd hoe het live klonk. The Japanese House is vooral bekend geworden doordat ze in het voorprogramma van de bekende Britse band The 1975 stond. Zo heb ik het ook ontdekt, want op 1 april in de HMH waren ze de support act. En dat was zeker tof, maar ik maakte de fout dat ik bij het horen van de nummers dacht dat het een man was die zong en zelfs na het optreden dacht ik dat, maar het is toch echt een jongedame en haar naam is Amber Bain. Ze heeft ook best wel een androgyne look, wat ik eigenlijk heel erg gaaf vind aan haar. Het bijzondere aan de muziek van The Japanese House is de stemvervorming, de elektronische samples en de gitaarmelodieën die goed op elkaar afgestemd zijn. Live bestaat de formatie uit een drumstel, twee synthesizers, een basgitaar en …

Touché Amoré zet nieuw album Stage Four in teken van rouw

Toen Touché Amoré op het affiche van Pukkelpop 2012 stond, kende ik de band nog helemaal niet. Ik vond het vooral een opvallende bandnaam door het gebruik van de accent aigu. Het optreden was toen wel tof, maar ik begon de band pas echt te ontdekken toen ik hun eerste langspeler Parting the Sea between Brightness and Me thuis opzette. De nummers op dat album zijn allemaal superkort, namelijk onder de twee minuten. Met name de openingstrack ~ (spreek uit: tilde) zit vol energie en was voor de band een belangrijk nummer om te laten zien: hier zijn wij. Wij zijn een posthardcore band met een nieuw geluid. Intussen heeft de band het album Is Survived By (2013) uitgebracht, heb ik ze tweemaal zien optreden (en zelfs in de microfoon mogen schreeuwen tijdens de afsluiting van hun set op Pukkelpop 2014!) en het album gerecenseerd voor Error Error. En ik loop nog steeds rond met m’n tasje dat ik bij hun show in Winston kocht. Nu, vier jaar later, komt Touché Amoré weer met een nieuwe plaat. …

Recensie: Touché Amoré – Is Survived By (2013)

Touché Amoré uit Los Angeles heeft zich met hun tweede album Parting The Sea Between Brightness And Me (2011) gevestigd in de posthardcore scene. De korte, snelle nummers met sterke teksten gezongen door Jeremy Bolm werden door velen omarmd. Afgelopen september kwam hun derde album, Is Survived By uit op het Deathwish label. Het album werd door Alternative Press zelfs met 5 sterren beoordeeld en was een van de meest geanticipeerde hardere albums van 2013. Terecht. Het eerste nummer op de plaat, ‘Just Exist,’ gaat over leven en dood. Vocalist Bolm schreeuwt “I was once asked how I’d like to be remembered / and I simply smiled and said I’d rather stay forever / It was possibly my loudest cliché.” Hij overdenkt zijn nalatenschap aan deze sterfelijke wereld en concludeert dat hij maar gewoon zal bestaan. ‘Harbor’ opent met rustig gitaargeluid en wordt geweldig opgebouwd. Rust en chaos wisselen elkaar perfect af en de versnelling richting het eind is het kersje op de taart. Nummers als ‘Kerosene’ en ‘Social Caterpillar’ laten Bolmss emotionele uitspattingen horen en meeschreeuwen wordt sterk uitgelokt. Opvallend is …

Interview: Matt Barnes van You Me At Six

[Uit het archief] Het derde studioalbum Sinners Never Sleep (2011) leverde de band verscheidene hitlijstnoteringen op, ze verkochten de Wembley Arena in Londen uit en speelden vorig jaar op Warped Tour in de VS. De Britten van You Me At Six zijn niet te stoppen. Begin deze maand kwam hun single Lived A Lie uit en het nieuwe album staat gepland voor begin 2014. Bassist Matt Barnes sprak over de nieuwe plaat en de toekomst van You Me At Six. Dit interview verscheen op 30 september 2013 op http://www.error-error.com.

Gedicht: ‘C. Umbeaux’

door Lavinia Suij De groene paprika in de groentemix. Die smaakt naar drie keer niks, Je hebt zo’n bittere smaak, Waarvan ik aan het kotsen raak. ‘t korstje van de kaas. of kontje van ‘t brood, Ik kan zo nog wel door gaan, Dit wordt nog eens m’n dood. Je smaakt toch echt naar overcode, de vleeskleurige mayo van de beenmode. Absoluut niet te pruimen, Appelsap die stond te schuimen. Je hebt geen bananen, Wel troskomkommers, Hele mooie, groene, geen rooie. Je vraagt je af waarom die haat, Voor ‘t hartje van de tomaat, Maar je moet echt weten, Je bent niet om op te eten. De stengel selderie in mijn bloody Mary, of nee, jij BENT de bloody Mary. Gefferdemme, nie te beffen. nie te happen, nie te kleffen. Neen, ik noem jou niet ’t amandeltje op mijn gevulde koek, de smaakverhouding is helemaal zoek. Ook niet de kers op mijn taart, Je bent vijf jaar geleden al verjaard. Ook ben je niet ‘t marshmallowtje in mijn warme chocolade je smaakt niet bepaald naar …