Latest Posts

Mijn 12 albums van 2016

Er kwamen best wat goede albums uit in 2016. Hier mijn top 12, inclusief favoriete nummer en wel/niet live gezien in 2016/2017.

1. Touché Amoré – Stage Four
Wat vond ik dit een goed album! Ik heb er al een blogpost over geschreven en de emotie die in Stage Four raakt me zo erg. Het thema staat ook dichtbij me en de perfecte afwisseling tussen de energieke instrumenten, de bezielde vocalen en de rustige intermezzos maakt het tot mijn absolute topper van het afgelopen jaar.
Favoriete nummer: Flowers and You
Live gezien in 2016: Nee, 19 januari 2017

2. The 1975 – I Like It When You Sleep For You Are So Beautiful Yet So Unaware Of It
The 1975 is zo’n fijne band. De 80s pop feel met synthesizers, de esthetiek van de band en de charisma van zanger Matty Healy maken het echt een band om van te houden. En dan heb ik het nog niet eens over hun live performance. Wat mij betreft de hottest band of 2016.
Favoriete nummer: Somebody Else
Live gezien in 2016: Ja, 1 april 2016

3. Joyce Manor – Cody
De zanger van Joyce Manor trok wat controverse aan toen hij tijdens een show aan zijn publiek vroeg niet te stagediven… Maar ik vond dat dus eigenlijk best charmant. Net als het album Cody, dat lekkere rauw punk liedjes bevat die bestaan uit heel erg eerlijke teksten.
Favoriete nummer: Fake I.D.
Live gezien in 2016: Nee

4. Panic! At the Disco – Death of a Bachelor
Ahh jeugdsentiment! Eigenlijk valt dat dus best wel mee, want deze plaat van Panic! is heel volwassen en het zorgde zelfs voor een Grammy nominatie. Terecht natuurlijk, want hoe vaak ik begin 2016 wel niet zingend onderweg was naar m’n bijbaantje… Dat is wel goed voor 1000 punten.
Favoriete nummer: LA Devotee
Live gezien in 2016: Ja, 26 mei 2016

5. Modern Baseball – Holy Ghost
Ik begin een patroon te herkennen in de bandjes die ik leuk vind: gitaren en teksten die eerlijk zijn en recht uit het hart komen. De manier waarop MoBo thema’s als depressie behandelt en opkomt voor de veiligheid voor vrouwen tijdens live shows verdienen respect.
Favoriete nummer: Apple Cider I Don’t Mind
Live gezien in 2016: Nee

6. Moose Blood – Blush
Esthetisch hebben ze iets afgekeken van The 1975, maar qua sound leunen ze toch meer de andere kant op. Hun vorige plaat vond ik al heel goed, maar ook Blush heb ik veel gedraaid. Ik heb ook erg genoten van hun optreden met de band op nummer 7.
Favoriete nummer: Honey
Live gezien in 2016: Ja, 28 september 2016

7. PUP – The Dream is Over
De nummer 7 van de lijst trad dus op met Moose Blood. Ik ging het vooral luisteren vanwege de coole game clip die Mark van der Molen eens postte op twitter, maar ik was ook blij verrast door hun energieke optreden en het nummer ‘Old Wounds.’ Ook tof dat een van de jongens van Stranger Things in hun clips terugkomt.
Favoriete nummer: If This Tour Doesn’t Kill You, I Will
Live gezien in 2016: Ja, 28 september 2016

8. Trash Boat – Nothing I Write You Can Change What You’ve Been Through
Op de valreep nog dit album van Trash Boat ingedoken. Ik kende het nummer dat ze met Soupy van The Wonder Years hebben gemaakt al, maar toen ik het volledige album luisterde vond ik de andere nummers ook heel gaaf. En leuk dat ze met TWY op tour gaan!
Favoriete nummer: Strangers
Live gezien in 2016: Nee, 9 februari 2017

9. Balance & Composure – Light We Made
Weer zo’n moody album van Balance & Composure. Weer zo’n lelijke album cover. Ik hou er toch wel heel erg veel van, vooral in de koude wintermaanden is dit album perfect voor onderweg. De zang en melodieën op de verschillende nummers gaan van ingetogen naar uitgesproken. Dat blijft de kracht van B&C.
Favoriete nummer: Fame
Live gezien in 2016: Nee

10. Blink-182 – California
Het eerste album dat Blink-182 uitbrengt met Alkaline Trio zanger Matt Skiba. En het is de perfecte mix van goeie ouwe pop punk en de wat meer naar +44 neigende nummers die Blink de laatste jaren vooral maakte. Ik mis Tom DeLonge totaal niet; ik hoor Matt veel liever. Gaaf dat ze ook eindelijk weer een show in Nederland doen.
Favoriete nummer: San Diego
Live gezien in 2016: Nee, 26 juni 2017

11. Real Friends – Home Inside My Head
Ik heb zo vaak meegeschreeuwd met Real Friends en het voelt altijd zo goed! Alhoewel ze nogal in de herhaling vallen qua teksten en thema’s en ik het album als geheel niet helemaal geslaagd vind, heb ik een aantal van de nummers heel veel geluisterd.
Favoriete nummer: 
Mokena
Live gezien in 2016: 
Nee, 29 maart 2017

12. The Japanese House – Swim Against The Tide
Ja ik dacht echt dat de zanger een man was. Sorry daarvoor. Ik schreef ook een verslag over de show in Paradiso. Prachtige ingetogen muziek met veel gebruik van synths, gitaareffecten en stemvervorming. Ik hoorde het zelfs op 3FM van de week. Hou het in de gaten, want The Japanese House wordt komend jaar heel groot.
Favoriete nummer: 
Face Like Thunder
Live gezien in 2016:
Ja, 1 april & 12 november 2016

Winter pick ups

In de winter is het altijd fijn om jezelf te verwennen. Een warme kop thee, een zacht dekentje en een boek/Netflix-serie slepen mij altijd door de winter heen. Later meer over mijn ultieme Netflix-tip The 100. Ik wil het eerst hebben over de fijne cadeau’s die ik met kerst heb gekregen en een aantal dingen die ik voor mezelf heb gekocht. Ik voel me best wel verwend, haha!

Herschel rugzak 

Ik vond de kleur van deze rugzak echt zo leuk! Die kom je niet zo vaak tegen. Vooral voor de lente gaat het echt mijn standaard rugzak worden. Mijn andere rugzakken zijn inmiddels alweer vier jaar oud. Deze is een iets kleiner formaat dus als ik grote dingen mee moet sjouwen kom ik al snel in de problemen, maar voor naar werk of korte tripjes is het een ideaal ding! Deze heb ik van mijn vriend gekregen.

Philips keukenmachine

Afgelopen jaar heb ik veel in de keuken lopen experimenteren, met name met gezonde gerechten waar veel groente, noten en vleesvervangers in verwerkt worden. Ja, ik heb zelf het zomerboek van the Green Happiness gekocht. Die vond ik best okay, maar het kost zo ontzettend veel werk om het helemaal te volgen. Maar waar je tijdens het bereiden tegen aanloopt is het raspen van groente en het hakken van noten. Dat gaat met de hand vrij lastig, maar met een keukenmachine is het in een handomdraai klaar! Ik heb er al wat wortels mee geraspt en notenpasta mee gemaakt en ben er tot nu toe tevreden over. De messen zijn ook echt vlijmscherp en de mogelijkheden zijn heel divers. Over vleesvervangers gesproken: ik heb tempeh uit de airfryer geprobeerd en dat is echt een aanrader. Plakjes tempeh marineren in olie, sojasaus en sambal en dan in de airfryer voor 4 minuten op 200 graden: superlekkere crunchy plakjes die best wel in de buurt komen van vlees. Ik ga het later ook nog hebben over (geen) vlees eten, want voor mezelf ben ik er nog niet helemaal uit en wil graag mijn ervaringen delen.

The Balm Nude Dude oogschaduw palette

Tja, make up… Dat is voor mij nogal lastig, omdat ik al jaren last heb van acne. Dat betekent niet dat ik nooit foundation of concealer gebruikte, maar ik doe het al twee jaar niet meer omdat ik nog steeds niet van mijn puistjes af ben. Wat ik daarentegen wel leuk vind is oog make up! Dat kan ik natuurlijk wel gebruiken en omdat ik bruine ogen heb is deze nude palette een goede match. Ik had al een goedkoop setje van Catrice, maar die pigment pakte heel slecht. Nu heb ik deze Nude Dude online besteld en was eigenlijk meteen verkocht door de verpakking met de mannetjes en de tinten die allemaal met de letter F beginnen. Ik heb nu al een aantal keer een nude look geprobeerd en vind het echt fijn. Met het smalle kwastje dat erbij zit, kan je de donkere tint zelfs als eyeliner gebruiken.

Nike Air Force One sneakers

Toen ik zag dat Nike de nieuwe lentecollectie had gedropt vond ik de zandkleurige Air Force One echt zo ontzettend tof. Ik was van plan ze te bestellen, maar vond 140 euro toch wel veel geld. Ik heb het wel eerder neergeteld voor schoenen die ik echt wilde hoor. En toch dacht ik deze keer: het is overal sale, zou ik niet iets anders kunnen vinden? Toen stuitte ik op deze Air Force One; ongeveer dezelfde kleur maar een iets andere uitvoering. En raad eens hoeveel ze kostten? 45 euro. Ja echt. Dat scheelt me 95 euro. Ik heb namelijk de junior maat genomen, want met mijn 38,5 val ik daar net binnen. Dan is de schoen maar 90 euro, maar in de 50% sale dus nog maar de helft. Echt een aanrader voor meiden met kleine voeten en een kleine portemonnee. Het valt me wel op dat dit model (voor mij het eerste paar) nogal lomp en breed is. Maar dat kan natuurlijk ook omdat het een junior maat is en niet gewoon voor vrouwen. Ik moet ze ook nog inlopen, maar de kleur is echt fantastisch.

Dit waren een aantal van mijn winter pick ups. Heb jij nog leuke cadeautjes gekregen of jezelf verwend? Lemme know. 

 

The Japanese House in Paradiso

Gisteravond ging ik naar het optreden van The Japanese House in Paradiso Amsterdam. Aangezien Jindi mij mee had gevraagd en ik het de afgelopen tijd steeds vaker luisterde, was ik toch wel benieuwd hoe het live klonk.

The Japanese House is vooral bekend geworden doordat ze in het voorprogramma van de bekende Britse band The 1975 stond. Zo heb ik het ook ontdekt, want op 1 april in de HMH waren ze de support act. En dat was zeker tof, maar ik maakte de fout dat ik bij het horen van de nummers dacht dat het een man was die zong en zelfs na het optreden dacht ik dat, maar het is toch echt een jongedame en haar naam is Amber Bain. Ze heeft ook best wel een androgyne look, wat ik eigenlijk heel erg gaaf vind aan haar.

Het bijzondere aan de muziek van The Japanese House is de stemvervorming, de elektronische samples en de gitaarmelodieën die goed op elkaar afgestemd zijn. Live bestaat de formatie uit een drumstel, twee synthesizers, een basgitaar en een gitaar. Opvallend is dat Amber linkshandig speelt op een rechtshandige gitaar, maar de lage bassnaren niet heeft omgewisseld. Volgens mij best wel een lastige manier van spelen, maar zelf ben ik gewoon rechtshandig gelukkig. 

Maar wat klonk het super! Ze stond tegenover Douwe Bob geprogrammeerd, die in de grote zaal van Paradiso stond. Veel mensen namen ook de verkeerde rij omdat ze dachten dat iedereen voor Douwe Bob kwam. Niet dus. Maar gelukkig was het behoorlijk vol in de kleine zaal en werd het een prima show, die uiteindelijk maar 50 minuten duurde. Er was ook geen voorprogramma. Amber gaf aan dat ze het fijn vond dat ze in Amsterdam komt en er zoveel mensen meezingen. Nou, of er echt zoveel mensen meezongen weet ik niet, maar er waren genoeg hoofden die meeschudden op de beat en de stemmige melodieën.

​​​Genoeg gelul: check vooral haar EPs op Spotify, want ik denk dat The Japanese House het nog best wel ver zou kunnen schoppen. De nieuwe EP Swim against the Tide kwam afgelopen week uit en Face like Thunder is echt een prachtnummer. Zet het in ieder geval in je winter playlist; you won’t regret it.

Spotify: The Japanese House 

Touché Amoré zet nieuw album Stage Four in teken van rouw

Toen Touché Amoré op het affiche van Pukkelpop 2012 stond, kende ik de band nog helemaal niet. Ik vond het vooral een opvallende bandnaam door het gebruik van de accent aigu. Het optreden was toen wel tof, maar ik begon de band pas echt te ontdekken toen ik hun eerste langspeler Parting the Sea between Brightness and Me thuis opzette. De nummers op dat album zijn allemaal superkort, namelijk onder de twee minuten. Met name de openingstrack ~ (spreek uit: tilde) zit vol energie en was voor de band een belangrijk nummer om te laten zien: hier zijn wij. Wij zijn een posthardcore band met een nieuw geluid.

Intussen heeft de band het album Is Survived By (2013) uitgebracht, heb ik ze tweemaal zien optreden (en zelfs in de microfoon mogen schreeuwen tijdens de afsluiting van hun set op Pukkelpop 2014!) en het album gerecenseerd voor Error Error. En ik loop nog steeds rond met m’n tasje dat ik bij hun show in Winston kocht.

Nu, vier jaar later, komt Touché Amoré weer met een nieuwe plaat. En man wat heb ik hier zin in. Volgens mij ben ik niet meer zo enthousiast geweest over een album release als toen Fireworks hun Oh, Common Life uitbracht in 2014 en nu geen muziek meer maakt. Sad.

Schermafbeelding 2016-08-24 om 12.26.00.png

Het album, getiteld Stage Four (Epitaph) staat in het teken van het overlijden van zanger Jeremy Bolms moeder. Zij leed aan kanker en overleed in 2014. Op 23 augustus heeft de band via Noisey een videoclip uitgebracht voor het nummer ‘Skyscraper’ (feat. Jordan Baker) waarin Bolm een lege roelstol door New York voortduwt. In de clip reflecteert Bolm op het leven dat zijn moeder had en haar bezoek aan NY dat haar zoveel blijdschap gaf:

“’Skyscraper’ is a thank you letter to the city that brought her so much joy at a time when joy felt unattainable,” he says. “Her ashes were buried in her small hometown in Nebraska I’ll likely never see again, but when I’m in New York City, I feel her love.”

Bekijk de clip van ‘Skyscraper’ op de Noisey website.

Het nummer toont duidelijk invloeden van Bolms grote voorbeelden: Leonard Cohen en The National. Ook de eerder uitgebrachte nummers ‘Palm Dreams’ en ‘Displacement’ hebben een onmiskenbaar Touché stempel op zich gedrukt, maar bevatten de meest persoonlijke en emotionele teksten die Bolm ooit heeft geschreven.

Vooral het nummer ‘Displacement’ is bijzonder. Bolm windt er geen doekjes om en de openingszin luidt: “You died at 69 / with a body full of cancer.” Heel het nummer is een manier om om te gaan met de gevoelens van schuld en ongeloof die bij een rouwproces komen kijken.

De nummers, en dan vooral de teksten, spreken mij enorm aan, omdat ik hetzelfde heb meegemaakt als Jeremy Bolm. Mijn moeder is ook overleden aan kanker. De toon in de nummers is gewoon spot on. Ik ben ontzettend benieuwd naar de rest van het album en twijfel nog of ik de speciale uitgave, mede ontworpen door gitarist Nick Steinhardt, ga bestellen. Check toucheamore.com voor alle info.

Stage Four – Epitaph Records – 16 september 2016

 

Recensie: Touché Amoré – Is Survived By (2013)

Touché Amoré uit Los Angeles heeft zich met hun tweede album Parting The Sea Between Brightness And Me (2011) gevestigd in de posthardcore scene. De korte, snelle nummers met sterke teksten gezongen door Jeremy Bolm werden door velen omarmd. Afgelopen september kwam hun derde album, Is Survived By uit op het Deathwish label. Het album werd door Alternative Press zelfs met 5 sterren beoordeeld en was een van de meest geanticipeerde hardere albums van 2013. Terecht.

Het eerste nummer op de plaat, ‘Just Exist,’ gaat over leven en dood. Vocalist Bolm schreeuwt “I was once asked how I’d like to be remembered / and I simply smiled and said I’d rather stay forever / It was possibly my loudest cliché.” Hij overdenkt zijn nalatenschap aan deze sterfelijke wereld en concludeert dat hij maar gewoon zal bestaan.

‘Harbor’ opent met rustig gitaargeluid en wordt geweldig opgebouwd. Rust en chaos wisselen elkaar perfect af en de versnelling richting het eind is het kersje op de taart. Nummers als ‘Kerosene’ en ‘Social Caterpillar’ laten Bolmss emotionele uitspattingen horen en meeschreeuwen wordt sterk uitgelokt.

Opvallend is dat de nummers een stuk langer zijn dan op het voorgaande werk. De lichte gitaarriffs en opzwepende drums omlijsten ieder nummers en benadrukken het melancholische karakter.

In de titeltrack ‘Is Survived By’ laat Bolm weten dat de aandacht die Touché Amoré heeft gekregen hem opgeslokt heeft. Als antwoord op het existentiële vraagstuk waarmee het album aftrapte, luiden de laatste woorden: ‘So write a song that everyone can sing along to / So when you’re gone you can live on, they won’t forget you.’

Alle opwinding rond Is Survived By is gerechtvaardigd, want een beter album heeft de band niet kunnen schrijven. Dit is de gedroomde erfenis. Dit is een meesterwerk. Dit is Touché Amoré.

Interview: Matt Barnes van You Me At Six

[Uit het archief] Het derde studioalbum Sinners Never Sleep (2011) leverde de band verscheidene hitlijstnoteringen op, ze verkochten de Wembley Arena in Londen uit en speelden vorig jaar op Warped Tour in de VS. De Britten van You Me At Six zijn niet te stoppen. Begin deze maand kwam hun single Lived A Lie uit en het nieuwe album staat gepland voor begin 2014. Bassist Matt Barnes sprak over de nieuwe plaat en de toekomst van You Me At Six. Dit interview verscheen op 30 september 2013 op www.error-error.com.

Read More

Gedicht: ‘C. Umbeaux’

door Lavinia Suij

De groene paprika in de groentemix.
Die smaakt naar drie keer niks,
Je hebt zo’n bittere smaak,
Waarvan ik aan het kotsen raak.

‘t korstje van de kaas.
of kontje van ‘t brood,
Ik kan zo nog wel door gaan,
Dit wordt nog eens m’n dood.

Je smaakt toch echt naar overcode,
de vleeskleurige mayo van de beenmode.
Absoluut niet te pruimen,
Appelsap die stond te schuimen.

Je hebt geen bananen,
Wel troskomkommers,
Hele mooie,
groene, geen rooie.

Je vraagt je af waarom die haat,
Voor ‘t hartje van de tomaat,
Maar je moet echt weten,
Je bent niet om op te eten.

De stengel selderie
in mijn bloody Mary,
of nee,
jij BENT de bloody Mary.

Gefferdemme,
nie te beffen.
nie te happen,
nie te kleffen.

Neen, ik noem jou niet

’t amandeltje op mijn gevulde koek,
de smaakverhouding is helemaal zoek.
Ook niet de kers op mijn taart,
Je bent vijf jaar geleden al verjaard.

Ook ben je niet

‘t marshmallowtje in mijn warme chocolade
je smaakt niet bepaald naar limonade.
Je bent niet wat ik zoek,
Niet de spek in mijn pannenkoek.

PANNENKOEK! DROPLUL! VIESPEUK! VLIEG IN EEN GLAS MELK!!!

Mijn 6 vakantieleestips!

Ik zal niet liegen: ik lees steeds minder. Wellicht komt dat door het enorme aanbod en de keuzestress die hieruit voortkomt. Maar de boeken die ik in een paar dagen uitlees, koester ik nog steeds! Geniet daarom van de zomer met mijn 6 vakantieleestips:

1. De meisjes (Lebowski) – Emma Cline

2_2016-04-14

Dit boek werd gebombardeerd tot de literaire sensatie van deze zomer (of zelfs van 2016?). Ik snap wel waarom. Eindelijk een coming of age novel met een vrouwelijke hoofdpersoon die ik serieus kan nemen. Evie is namelijk zoals veel pubermeisjes wanhopig op zoek naar erkenning en liefde. Wanneer zij Suzanne ontmoet hoopt ze eindelijk aansluiting te vinden bij een mysterieuze groep. Een commune rond leider Russell… Ik ben nog bezig in De meisjes, maar is nu al een dikke vette aanrader!

 

 

2. Norwegian Wood (Vintage digital) – Haruki Murakami

91fJxgs69QL._SL1500_Ja ik ben een sucker for coming of age novels. En natuurlijk heb ik dit boek pas veel te laat gelezen. Maar wat een fijn boek zeg. Ik droomde helemaal weg bij het verhaal dat zich afspeelt in Japan. Ik moest het zelfs een paar keer wegleggen, omdat ik er zo droefgeestig van werd. Ik zag het als een soort film voor me, John Green meets Studio Ghibli. Je kan er ook een playlist van maken als je The Beatles, Simon & Garfunkel en Bach er maar in verwerkt! Het enige wat mij verbaasde was dat er zoveel sprake was van zelfmoord in dit boek. Nu heb ik wel vernomen dat zelfdoding in Japan een eervolle daad is, maar ik vond het wel heftig dat het zo makkelijk leek te gaan voor de personages in deze roman.

 

3. Lieveling (Lebowski) – Kim van Kooten

cover-Lieveling-simulatie-DEFST-15cm-300dpiEen bijzondere en bij vlagen humoristische vertelling van de vierjarige Puck die seksueel misbruikt wordt door Ome Meneer. De blik van Van Kooten als scenarioschrijver is onmiskenbaar aanwezig en zorgt ervoor dat je de personages stuk voor stuk als typetjes voor je ziet. Van Kooten ziet haar debuutroman met liefde verfilmd worden, maar zal dan zeker haar vinger in de pap houden. Ook buitenlandse vertalingen ziet ze zitten, maar omdat het boek ‘te Rotterdams’ is, moet er geen afbraak zijn aan de manier waarop het milieu waarin Puck leeft omschreven is in het origineel.

 

 

4. The Fault in Our Stars (Dutton Books) – John Green

9780143567592Ah, yes. John Green. De beste young adult schrijver van de afgelopen jaren. Ik heb inmiddels drie van zijn romans gelezen en vond ze alledrie top! The Fault in Our Stars werd verfilmd en ik ben toen natuurlijk even gaan kijken op de set in Amsterdam (en op de foto gegaan met de acteur die Augustus speelt, cause why not?) Als dit boek de reden is dat middelbare scholieren aan het lezen blijven, dan vind ik dat een fijne gedachte. Maar even hè, wat kwam dit boek hard aan! Ik moest zo hard janken. Het was ook in de tijd dat mijn moeder ziek was dat ik het uitlas.

 

 

5. The Great Gatsby (Penguin Books) – F. Scott Fitzgerald

9780141037639

Great American novel super deluxe! Dit is een klassieker en mijn all time favorite. Mag je best van me weten. Ook de verfilming met Leonardo is niet mis. Gatsby joeg zijn dromen achterna, omdat hij zo verliefd was op Daisy en geloofde in een toekomst met haar. Hij was niet zoveel en hoopte met zijn uitbundige feestjes haar te lokken en haar te laten zien dat hij goed genoeg voor haar was. Maar Gatsby kan zijn verleden niet ontsnappen en hij draait uiteindelijk op voor zijn goede hart. De laatste zin van de roman luidt: “So we beat on, boats against the current, borne back ceaselessly into the past.” Gewoon wauw.

 

 

6. Grief Is the Thing with Feathers (Faber & Faber) – Max Porter

grief-feathers-porter-cover-xlargeAdembenemend prachtig boek over een man die samen met zijn zoons het verlies van zijn vrouw verwerkt. In zijn werk probeert Max Porter inzicht te geven in hoe het leven verdergaat na het verlies van een dierbare. De novelle schommelt tussen proza en poëzie en sommige stukken moeten gewoon hardop voorgelezen worden. Zelf ben ik nog steeds aan het sluimeren in een rouwproces, dus voor mij waren veel stukken herkenbaar. Ik heb het boek in het Engels gelezen, maar ben benieuwd naar de Nederlandse vertaling.